మరిచి పోయావా నేస్తం

ఏరా  అని పలకరించే  నీ పిలుపు 
పొద్దుగూకినా వినబడలేదు
పదరా పోదామన్న పలకరింపు 
పదైనా కనబడలేదు 


నా భుజం మీద వెంట వచ్చే నీ చెయ్యి 
తడిమినా తగలకుంది 
ప్రేమగా  హత్తుకునే ఆప్యాయత 
అడిగినా  దొరకకుంది 

ఎటు పోయావు నేస్తం  ఏమైపోయావు 
వదిలి పెట్టి పోయావా విడిచెళ్ళిపోయావా 
ఎంతసేపు చూశానో ఎక్కడెక్కడ వెతికానో 
ఎవరిఎవరిని అడిగానో మరి మరి ఏమార్చిపోయానో 


తెలియలేదు ఎంత బాధో 
తడబాటు తాకి ఇంకెంత పెరిగిందో 
ఒక్కసారి వస్తావా నేస్తం 
కలిసి భోంచేసి కలిసెళ్లిపోదాము

మాటైనా చెప్పలేదు
మూటనూ కట్టలేదు
మాటలొద్దుకున్నావా నేస్తం
నను మరిచిపోయావా నేస్తం

ఒక్కసారి ఇటుగా  రావా
మళ్లీ మాటలు మూటలు కట్టావా నేస్తం
వేచిచూస్తూ ఉంటాను ... ఉంటాను !!

ఏ మనిషి చరిత్ర చూసినా

ఏ మనిషి చరిత్ర చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణం
ప్రతి వాడి గోడు సమస్తం పర పీడన, ఆలసత్వం


ఏడుపులు పెడ బొబ్బలనడుమన చిరునవ్వులు
నలిగే నరముల మధ్యన  మందుల ముచ్చట్లు
వెనుక చూచినా పరుల దుమ్మే
ముందు చూచినా  పరుల ఉమ్మే

నచ్చక మనసొప్పక
జీవనమే తలతిక్కని
తప్పించేవాడెవడని
పనులను పక్కకి పెట్టి

తనులను మరపున పట్టి
తెగ పీకి ఇరగతీద్దామని
ఇక తీరా ఆరా  తీస్తే
అసలు సొట్ట తెలిసింది

జబ్బు నా యందు జాడ్యమని
నాకున్న బుర్ర వాడనని
వాడెవడో పెడతాడని  వీడెవడో పొడుస్తాడని
అర్రులు చాచి బ్రతుకుతున్నానని


బుద్ధి మాంద్యము వదిలే దాకా
సుత్తి దెబ్బలు  మోహమునేసుకుని
కంపు చరిత్రను తగులబెట్టి
తెల్ల కాగితము చేత బట్టి

నన్ను నమ్ముకుని  శాయశక్తుల
వడలు వంచితె అన్ని వేళలా ...

మారబోదా  బురద రంగు
వదిలి పోదా మకిలి నన్ను
తెలవారెను హృదయమందు
దరికి చేరేను  జీవితంబు

--క మ ర